Dzisiejsza data: 25 02 2018 | 12:30
 
 

HISTORIA SZKOŁY

Historia Szkoły Podstawowej w Ustrobnej – opracowanie w oparciu o kroniki szkolne

Pierwsza państwowa szkoła powszechna w Ustrobnej rozpoczęła swą działalność w 1903r., jednakże początki nauczania sięgają roku 1861. Z publikacji ks. Władysława Sarny pt. „Opis powiatu krośnieńskiego” dowiadujemy się, że – cytuję: „Parafialna szkółka w Ustrobnej figurowała w roku 1868 pośród pięciu innych działających nieregularnie w Krośnieńskim. Mieściła się w drewnianym budynku, jednoizbowa, z mieszkaniem nauczyciela”.

W latach 1892- 1902 nauczanie prowadził miejscowy organista Władysław Charlewski, którego wnuk – prof. dr hab. Janusz Homplewicz dwukrotnie odwiedził naszą szkołę.

Pierwszym mianowanym przez władze oświatowe nauczycielem był Michał Lorens, który uczył i kierował szkołą do 1935r. W 1910r. rozpoczęto budowę nowej szkoły, którą ukończono rok później. Sprawami związanymi z budową zajmowali się wójt Piotr Kocur, nauczyciel Michał Lorens, proboszcz ks. Michał Goryl i gospodarze wsi: Andrzej Mastyka, Paweł Pawlik i Henryk Kocur. Obok budynku wybudowano stajnię, drewutnię i boisko do młócenia zboża. Koszt budowy wyniósł 17 000 koron, z czego 15 500 otrzymano z krajowego funduszu. Na wyposażeniu szkoły była jedna szafa, jeden stół i ławki szkolne. Michał Lorens był dobrym gospodarzem szkoły, prawdziwym krzewicielem oświaty i kultury na wsi. Kiedy ze względu na stan zdrowia przeszedł na emeryturę, obowiązki szkolne przejął na rok Stanisław Blumenfeld, a od 1936r. Piotr Wargocki, który uczył wraz z żoną Wandą. Wybuch II wojny światowej odrywa Piotra Wargockiego od umiłowanego zawodu i rodziny. Po długiej tułaczce żołnierza II Korpusu ginie 17 maja 1944r. w bitwie o Monte Cassino.

W czasie okupacji niemieckiej i zaraz po wojnie nauczanie prowadziły panie Wanda Wargocka i Genowefa Łapka-Królicka. Po wyzwoleniu przejściowo uczyli też Aleksander Lorens oraz w późniejszych latach Ustrobianie: Franciszek Mojak, Mieczysław Mastyka, a także m.in.: Cecylia Marszałek, Stanisław Stasiczak, Julia Haniebnik, Genowefa Zięba, Zuzanna Bobak, Elżbieta Łacheta, Jan Gunia, Adolfina Werner. Po przekazaniu budynku dworskiego szkoła zyskała dwie dodatkowe sale lekcyjne i mieszkanie dla nauczyciela. Przejściowo stała się zbiorczą dla miejscowości Bajdy i Wojaszówka.

W latach powojennych swe życie ze szkołą i wsią związali Państwo Grochowscy i Paulina Szczepan. Obowiązki kierownika szkoły przejął Franciszek Grochowski, który wraz z żoną Janiną uzupełniają bazę dydaktyczną szkoły, wykonują wiele pomocy naukowych, uzupełniają bibliotekę, prowadzą ogród szkolny. Wspólnie z komitetem rodzicielskim dobudowują kancelarię szkolną. Dla pozyskania funduszy organizują zabawy, festyny itp. Z początkiem roku szkolnego 1961/62 Franciszek Grochowski przechodzi na urlop zdrowotny, a kierownictwo szkoły przejmuje jego żona Janina. W tym czasie uczą: Maria Biskup, Genowefa Gromek, Paulina Szczepan i Krystyna Żelazo. W szkole działają następujące organizacje: Samorząd Szkolny, Szkolne Koło Odbudowy Kraju i Stolicy, Szkolna Kasa Oszczędności, Koło Przyjaźni Polsko – Radzieckiej.

Od 1967r. w związku z reformą szkolnictwa szkoła staje się placówką 8-klasową, kierowaną nadal przez Janinę Grochowską, z nauczycielami: Teresą Gądelą, Stanisławem Moskalem, Zbigniewem Kocórem, Jadwigą Stec, Wandą Szarek i Stanisławą Urbanek. Dla polepszenia warunków pracy szkoły Państwo Grochowscy przeprowadzają się do własnego domu, a mieszkanie przeznaczone zostaje na salę lekcyjną i pracownię zajęć praktyczno – technicznych. Lokalizacja szkoły w dwóch dość odległych budynkach, bez sali gimnastycznej, gabinetu na pomoce dydaktyczne, z klasami łączonymi, nie ułatwia pracy dydaktyczno – wychowawczej. Toteż Pani Grochowska apeluje do mieszkańców wsi o budowę nowej szkoły. W grudniu 1968r. zawiązuje się Społeczny Komitet Budowy Szkoły, którego przewodniczącym zostaje Józef Stefański. Po wielu perturbacjach, związanych z lokalizacją szkoły, dochodzi do sfinalizowania budowy, dzięki pomocy Ustrobianina Mieczysława Marszałka – ówczesnego sekretarza Komitetu Wojewódzkiego, który pilotował te sprawy w Ministerstwie.

Nowy budynek, wyposażony w sprzęt i nowoczesne pomoce dydaktyczne, sfinansowany całkowicie ze środków państwowych, zostaje oddany do użytku 26 października 1974r., którego gospodarzem jest Stanisław Kuszaj, pełniący obowiązki dyrektora szkoły od 1970r. Pracuje z nim jego żona Teresa Kuszaj oraz m.in.: Teresa Kocór, Zofia Wilk, Anna Zeman, Anna Berkowicz, Teresa Gądela, Jadwiga Stec, Wanda Szarek, Stanisława Nowotyńska, Krystyna Moskal, Irena Leśniak i Krystyna Chmura po odejściu Urszuli Rakoczy. Jest to okres wdrażania nowego ceremoniału szkolnego, bogaci się obrzędowość. Szkoła posiada godło i hymn. Do kalendarza uroczystości szkolnych wprowadzono ślubowanie pierwszoklasistów, Dzień Babci, Dzień Matki, Andrzejki, apele poniedziałkowe z udziałem grup wiekowych. Obwód szkolny zostaje powiększony o Bratkówkę i Rzepnik. Liczba uczniów znacznie się zwiększa i proporcjonalnie zwiększa się też liczba nauczycieli – specjalistów przedmiotowych.

Lata 1978 – 1989 to okres wdrażania i kontynuowania kolejnej reformy szkolnictwa podstawowego. Ujednolicony system dydaktyczno – wychowawczy narzuca każdej szkole kierunki działania. Dzięki dobrej obsadzie kadrowej, uwzględniającej specjalizację przedmiotową, szkoła realizuje podstawowe założenia programowe. Działają liczne kółka przedmiotowe i zajęcia pozalekcyjne. Uczniowie mają możliwość rozwijania swoich zainteresowań i zdolności w kółkach: plastycznym, sportowym, instrumentalnym, czytelniczym. Na zbiórkach zuchowych i harcerskich uczą się samodzielności i odpowiedzialności. Corocznie organizowane są wycieczki bliższe i dalsze, w które włączają się rodzice. W tym czasie w szkole pracują: Anna Berkowicz, Teresa Gądela, Witold Górski, Teresa Kocór, Teresa Kuszaj, Krystyna Moskal, Stanisława Nowotyńska, Teresa Ochała, Jadwiga Stec, Zofia Wilk i Anna Zeman. Religii uczą kolejno: ks. Czesław Kubrak, ks. Henryk Mazur, ks. Marek Pęcak, ks. Andrzej Buchowski. Obowiązki dyrektora  pełni Wanda Szarek od 1982 roku do czasu przejścia na emeryturę. W okresie wyżu demograficznego, przypadającego na te lata, pogarszały się warunki pracy ze względu na zwiększoną liczbę uczniów. Nauka odbywała się na dwie zmiany przez utworzenie dwóch oddziałów równoległych z klasami A i B. Bywały lata, że liczba uczniów, łącznie z oddziałem przedszkolnym, przekraczała 200.

Po wyremontowaniu opuszczonego budynku szkolnego, w 1987r. rozpoczęło działalność przedszkole, którego kierowniczką została Anna Berkowicz.

Ważnym wydarzeniem w historii szkoły była wizyta Ustrobianina, zamieszkałego w Kanadzie, Pana Stanisława Jasińskiego z żoną Ruth, którzy przekazali szkole videokamerę i sprzęt komputerowy z wyposażeniem.

Kolejne zmiany kadrowe i programowe następują w pamiętnym 1989r. – roku „Okrągłego Stołu”, którego ustalenia zapoczątkowały przemiany ustrojowe w Polsce. Rozpoczyna się burzliwy i trudny okres transformacji. Trudności finansowe nie omijają także szkół, które muszą wprowadzać program oszczędnościowy. Zmniejsza się liczba godzin nauczania w poszczególnych klasach, likwidacji ulegają zajęcia pozalekcyjne. Duże ograniczenia w wydatkach finansowych powodują zmniejszenie etatów szkolnych. Zmienia się więc obsada kadrowa szkoły. Po odejściu nauczycieli emerytów w szkole uczą: Lidia Gierlasińska, Danuta Gądela – Lidwin, Elżbieta i Wiesław Kędzierscy, Teresa Kocór, Stanisława Nowotyńska, Teresa Ochała, Janusz Słowik, Alicja Szarek, Jadwiga Świerczek i Bożena Urbanek, z których większość doskonali swoje umiejętności zawodowe, zdobywając wykształcenie magisterskie. W szkole, oprócz tradycyjnych form pracy zaczyna działać kółko komputerowe, radyjko szkolne „Pół na pół”, gazetka szkolna „Supełek”, Szkolne Koło Turystyczne. Z aprobatą przyjęto wprowadzenie religii i języka angielskiego. Niezwykłym wydarzeniem w dziejach szkoły było wmurowanie tablicy poświęconej pamięci porucznika Piotra Wargockiego, ufundowanej przez Franciszka Mojaka, Ustrobianina, emerytowanego nauczyciela, dyrektora szkoły w Jedliczu. Aktu odsłonięcia dokonali syn porucznika Wargockiego i fundator.

W 1998r. dyrektorem szkoły zostaje Zofia Wilk, która kontynuuje modernizację szkoły w celu przygotowania jej do nowej reformy oświaty, która wprowadza 6-letnią szkołę podstawową i 3-letnie gimnazja. By sprostać zadaniom reformy i przygotować uczniów do zmieniającego się w zawrotnym tempie świata, należy unowocześnić bazę dydaktyczną szkoły i warsztat pracy nauczyciela. Zmiany te wyznaczają nową, inną rolę dyrektorowi szkoły, który poza dotychczasowymi obowiązkami musi być przedsiębiorczym menadżerem, zabiegającym o finanse i sponsorów. Dzięki ofiarnej pracy całego zespołu szkolnego, Rodziców, pomocy wójta gminy Wojaszówka i wsparciu sponsorów przeprowadzono kapitalny remont budynku szkolnego. Wymieniono dach, instalację elektryczną, okna, podłogi, wymieniono sprzęt szkolny i pomoce dydaktyczne. Szkoła posiada nowoczesną salę komputerową z Internetem, klasy początkowe wyposażone są w sprzęt audiowizualny. Z uwagi na zmniejszoną liczbę uczniów poprawiły się warunki lokalowe – każda klasa posiada oddzielną salę lekcyjną.

10 października 2001r.szkoła obchodziła wspaniałą uroczystość nadania imienia Bohaterów Monte Cassino, poświęcenia sztandaru i odsłonięcia tablicy pamiątkowej. Fundatorami sztandaru są Janina i Teofil Jaśkiewiczowie mieszkający w USA. Fundatorem i wykonawcą tablicy jest Ryszard Karwat z Ustrobnej. Specjalną gablotę na sztandar przekazał Tadeusz Jucha.

Do sześcioklasowej Szkoły Podstawowej w Ustrobnej uczęszcza niespełna 100 dzieci i pracuje 13 – tu nauczycieli: Renata Gajda, Danuta Gądela – Lidwin, Wiesław Kędzierski, Edyta Kowalska, Alicja Maląg, Teresa Ochała, Lidia Półchłopek, Elżbieta Szarek, Grażyna Szepieniec, Jadwiga Świerczek, Bożena Urbanek,  ks. Stanisław Wolak i ks. Marek Miarecki.

Szkoła prowadzi ciągły proces doskonalenia dydaktyczno – wychowawczego. Nauczyciele podejmują różne formy doskonalenia zawodowego, chcąc sprostać stawianym im wymaganiom, z kolei uczniowie chętnie startują w olimpiadach przedmiotowych, uaktywniają się w działalności sportowej i artystycznej. Wielu z nich zdobywa zaszczytny zawód nauczyciela i chętnie wraca do macierzystej szkoły, nie tylko w ramach praktyk zawodowych, ale również jako etatowi pracownicy tej szkoły.

Od 2004 roku funkcję dyrektora szkoły pełni pani mgr Zuzanna Paluch.

Szkoła Podstawowa im. Bohaterów Monte Cassino w Ustrobnej w czwartą rocznicę nadania jej imienia zainaugurowała po raz pierwszy Gminny Konkurs pod hasłem „Za wolność naszą i waszą” w kategorii poezja, muzyka, plastyka. Od 2005 roku impreza ta na stałe wpisała się w kalendarz uroczystości szkolnych.

W związku z 63. rocznicą bitwy o Monte Cassino 19 maja 2007 r. w szkole odbyła się piękna uroczystość udekorowania sztandaru szkoły najwyższym odznaczeniem kombatanckim, które zostało przyznane przez naczelne władze związku na wniosek Zarządu Gminnego Koła Związku Kombatantów Rzeczpospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych w Wojaszówce.

W ramach projektu “Katyń…ocalić od zapomnienia” 15 kwietnia 2011 r. w naszej szkole odbyła się uroczystość posadzenia Dębów Pamięci dla uhonorowania zamordowanego w Katyniu kpt. Mariana Sanoka oraz zamordowanego w  Charkowie mjr Mariana Kosiby.

11 października 2013 r.  w naszej szkole odbyła się uroczystość z okazji wmurowania kamienia węgielnego pod budowę sali gimnastycznej w tejże szkole. Rok później 18 października 2014 r. odbyło się jej otwarcie.

22 maja 2015 r. szkolną uroczystość z okazji Dnia Mamy zaszczyciła swoją obecnością  Anna Komorowska – małżonka prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego.

25 września 2015 roku  odbyły się powiatowe obchody 76. rocznicy powstania Polskiego Państwa Podziemnego.W uroczystości udział wzięli m. in.: radna sejmiku województwa podkarpackiego Joanna Bril, przewodniczący Rady Powiatu Edward Nowak, starosta krośnieński Jan Juszczak, wicestarosta Adolf Kasprzyk, przewodnicząca Rady Gminy Wojaszówka Krystyna Kozik, prezes Związku Kombatantów RP i byłych Więźniów Politycznych  oddział w Jaśle Jan Klimkiewicz, honorowy prezes Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej okręgu w Krośnie Stanisław Pomprowicz, przedstawiciel Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych Franciszek Rudnik, radni z terenu powiatu i gminy, wójtowie, burmistrzowie, dyrektorzy szkół, nauczyciele, rodzice, młodzież szkolna.